بهترین کلینیک گفتار درمانی و کار درمانی در کرج:پانکچر teاولیه
پانکچر اولیه te که در زمان لارنژکتومی انجام می شود اول بار در سال 1982به وسیله ی mavesوlingerman گزارش شد.بلافاصله ملاحظه شد که این پروسیجر،مزایای متعددی برtep ثانویه دارد از جمله حذف پروسیجر جراحی دوم،حذف لوله نازوگاستریک برای تغذیه،بهینه سازی سگمان فارنگوازوفاژیال و دهانه برای جایگزینی پروتز te و فواید سایکولوژیک برای بیمار.از زمان معرفی تکیک پانکچر teاولیه ،ایمنی ومقرون به صرفه بودن ان در مطالعات متعدد به اثبات رسیده است.با اینکه گاهی در این باره بحث هایی وجود دارد اما تفاوتی که قابل نشان باشد،بین صدای کسانی که تحت tep اولیه یا ثانویه قرار میگیرند وجود ندارد.سرانجام وسعت رزکسیون فارنژیال و بازسازی،مانعی برای پروسیجرهای اولیه به شمار نمی رود،همچنان که ممکن است پانکچر te در زمان بازسازی فلاپ ازاد و بدون ان که عوارض بیشتر شود انجام پذیرد.
پانکچر اولیه te همانند ایجاد فیستول ثانویه ،پروسیجری اسان است.پس از انجام لارنژکتومی اما پیش از بستن دیفکت فارنژیال،دیواره خلفی تراکئال برای یافتن محل مناسبی برای فیستول به دقت بازدید می شود.برای اتنخاب محل مناسب باید حلقه زد،چرا که جراح باید پیش بینی کند که در زمان اتمام پروسیجر که دهانه ماچور می شود،فیستول کجا قرار خوتهد گرفت.ساده ترین وسیله برای تعیین این مساله ،گرفتن لبه فوقانی دیواه تراکئال خلفی با یک کلامپ آتروماتیک نظیرbbcock است.با یک تراکشن ملایم از مدیاستن به سمت بالا،می توان موقعیت نهایی ان را نسبت به فلاپ های پوستی و بریدگی استرنوم تخمین زد.پس از تعیین موقعیت،محل مناسب پانکچر در خط وسط دیواره تراکئال خلفی،تقریبا در فاصله cm1 تا cm15 مانده به لبه فوقانی انتخاب می شود.این فاصله به مخاط لازم برای بستن،قطر مورد انتظار از پروتز به کار رفته و ژئومتری دهانه بستگی دارد.
پس از انتخاب محل،یک کلامپ قائم الزاویه از طریق دیفکت فارنژیال در مری قرار داده می شود و بلافاصله در زیر محل انتخاب شده برتی پانکچر ،بر روی دیواره تراکئوازوفاژیال فشار داده می شود.با استفاده از تیغ شماره 11 برش عمودی کوچکی در دیواره تراکئال خلفی درست می شود تا امکان عبور کلامپ قائم الزاویه از طریق ان فراهم شود.با استفاده از کلامپ ،نوک کاتتر لاستیکی قرمزfr16 گرفته و به درون دیفکت فارنژیال کشیده می شود.از کاتتر های کوچک تر هم می توان استفاده کرد ولی ممکن است در دوره بعد از عمل گیر کنند و بسته شوند و در نتیجه ان،فیستول کوچکی ایجاد شود که باید ان را برای جایگذاری پروتز گشاد کرد.سپس کاتتر دوباره در جهت مری قرار داده شده و نوک ان به سمت معده عبور داده می شود.جراح باید با انگشت خود هر گونه تا خوردگی را در کاتتر برطرف کند و پس از جایگذاری ،با فلاشینگ ملایم به وسیله سالین استریل ،از باز بودن کاتتر یقین حاصل کند.کاتری که اجازه فلاشینگ اسان نمی دهد،در دوره بعد از عمل هم اجازه تغذیه پارنترال را نخواهد داد.پس از ان که دیفکت فارنژیال بسته شده دهانه به فلاپ های پوستی mature می شود.با استفاده از یک بخیه غیر قابل جذب ،کاتتر به پوست منضم می شود.درست نزدیک به محل پانکچر بر روی فلاپ پوستی سوپریور.این بخیه متنع از خروج تصادفی کاتتر هنگام سرفه می شود و نمیگذارد کاتتر،دهانه را مسدود کند .تجویز انتی بیوتیک ،تغذیه مفصل و مرتب تمیز نگه داشتن دهانه و مرطوب ساختن در دوره بعد از عمل،به حفظ یک فیستول سالم و ترسیع روند موکوزالیزاسیون کمک می کند.
