بهترین توان بخشی در کرج :معاینه فیزیکی
هربیماری که به دلیل مشکل صدا به اتولارنگولوژیست یا لارنگولوژیست مراجعه می کند باید تحت معاینه کامل سرو گردن قرارگیرد .ارزیابی فیزیکی بیمارانی که صدای حرفه ای دارند با مشا هده راه رفتن و پاسچرآن ها هنگام قدم زدن در مطب آغاز می شود .آیا بیماربه راحتی در حالت قائم ایستاده است و شانه هایش اندکی عقب رفته یا افتاده؟آیا بیمار تحت فشارو مضطرب به نظر می رسد ؟به هنگام گرفتن شرح حال پزشک باید کیفیت صدای تکلم بیمار را ارزیابی کند .فرکانس pitchصدا باید متناسب با سن .جنس .و عادت بدن باشد .شدت صدا باید با تکلم مربوط به گفتگوی بیمار تناسب داشته باشدزمان بندی آغاز صدا از جمله شکست های گفتار و ریتم های کلی باید مورد بررسی قراربگیرد.سرانجام کیفیت صدا ازنظر خشونت breathinessآستنی یا کانستریکشن ارزیابی می شود.برخی قسمت هاهنگام معاینه نواحی غیر از حنجره کلیدی هستند .دامنه حرکت فک باید چک شود ومفصل تمپوروماندیبولار باید لمس گردد.دیس فانکشن مفصل تمپوروماندیبولارمی تواند تانسیون عضلانی عمده ای ایجاد کند و مشکلاتی بای خوانندگان حرفه ای به وجود آورد.تندرس درقدام گردن یا عضلات پارااسپاینال در گردن می تواند هیپرفانکشن حنجره را در پی داشته باشد.گوش ها از نظر وجود هرگونه ناهنجاری باید معاینه شوند ویک ادیوگرام تهیه شود.کاهش شنوایی به ویژه از نوع حسی عصبی باعث آن خواهد شد که خواننده صدایش را بلند تر کند و این باعث وارد آمدن ترومای بیشتر به چین های صوتی می شود.معاینه بینی می تواند اطلاعاتی درباره بیماری پرده مخاطی به دست دهد.مخاط بینی رنگ پریده یا متورم مطرح کننده آلرژی های قابل توجه است.وجود شواهدی از عفونت مزمن به همراه ترشحات چرکی یا دلمه بستن باید مورد ملاحظه قرارگیرد.انسداد بینی می تواند به تنفس دهانی مزمن بیانجامد.در پی آن به دلیل آن که حنجره در معرض هوای خشک و تصفیه نشده قرار می گیرد به واسطه تغلیظ ترشحات و از این رو افزایش فشار آستانه فونایشن دیس فونی قابل ملاحظه ای ایجاد می شود.علاوه بر این ماهیت ترشحات بیمار را می توان با مشاهده همگونی آنها در بینی و حفره دهان تعیین کرد.سرفه ای که از ترشحات مزمن پشت حلق ایجاد می شود نیز می تواند به ادم چین صوتی بیانجامد.سه روش برای معاینه حنجره وجود دارد:با یک آینه مخصوص حنجره یک تلسکوپ ریجید یا یک لارنگوسکوپ فیبر نوری انعطاف پذیر.روش اول و کلاسیک کاربرد همان آینه مخصوص حنجره است.در معاینه با این وسیله رنگ ها بیش از همه طبیعی به نظر خواهند رسید وامکان مشاهده یک منظره گسترده از تمام حنجره وجود دارد.این روش برای تعیین علایم خفیف هموراژی قدیمی چین های صوتی مناسب است.خوانندگان حرفه ای با تلسکوپ ریجید و لارنگوسکوپ فیبر نوری انعطاف پذیر ارزیابی می شوند.هرچند استفاده از منابع نوری تک نقطه ای که سبب تحریف رنگ ها می شود باید هنگام ارزیابی حنجره مورد توجه قرارگیرد.اندوسکوپی ریجید غیر مستقیم و لارنگوسکوپی انعطاف پذیر مکمل هم هستند و هریک فوائد خود را دارند.لارنگولوژیست می تواند با استفاده از هر دوی آنها ارزیابی کاملی از صدای خوانندگان حرفه ای به دست آورد.استفاده از تلسکوپ ریجید مستلزم آن است که فرد معاینه کننده با ملایمت زبان بیمار را بگیرد و جلو بکشد.این مانور می تواند استفاده نرمال بیمار از مجرای صوتی سوپراگلوتال و آرتیکولاتورها دهد و تفسیر بسته شدن گلوت و هیپرفانکشن حنجره را با مشکل مواجه کند.با این همه تلسکوپ بهترین ایلومیناسیون وبزرگ نمایی را به دست می دهد و امکان تهیه یک نمای ناموازی از حنجره و فرصتی برای مستند سازی تصویری فراهم می آورد.ضایعات کوچک یا نواحی از ناهنجاری های عروقی در حنجره که ممکن است در مشاهده با آینه یا لارنگوسکوپی فیبر نوری فلکسیبل از نظر دور بمانند با استفاده از یک تلسکوپ 70یا 90درجه به خوبی قابل شناسایی هستند.به علاوه انجام لارنگوویدئواستروبوسکوپی به خوبی به وسیله تلسکوپ ریجید در مقایسه با وسایل فلکسیبل قابل انجام است.تصاویر شفاف تر بزرگتر و درخشان تر هستند از این رو معاینه کننده قادر خواهد بود ارزیابی بهترین از الگوی ارتعاشی حنجره به دست آورد.لارنگوسکوپی فلکسیبل فیبر نوری امکان انجام معاینه طبیعی تری از خوانندگان حرفه ای را فراهم می آورد.بیمار می تواند در طول ارزیابی مجرای صوتی سوپراگلوتی و حنجره تکلم پیوسته انجام دهد یا آواز بخواند.این کار زمینه ای فراهم می کندتا ارزیابی بهتری ازبیومکانیک صدا به ویژه حنجره هیپرفانکشنال صورت پذیرد.سرانجام لارنگوسکوپی فلکسیبل در بیمارانی که به دلیل داشتن یک واریاسیون آناتومیک خاص یا رفلکس gagشدید قادر نیستند تلسکوپ ریجیدرا تحمل کنند بهتر تحمل می شود.ایرادات این سیستم نوری عبارت است از بهم خوردگی چشم ماهی حاشیه تصویر کاهش وضوح بهم خوردگی نوار رنگی خطی بر روی تصویر ویدئویی(moir e effect)وکاهش ایلومیناسیون که تفسیر استروبوسکوپیرا مشکل تر می سازد.این در مقایسه با اندوسکوپ های فلکسیبل واجد دوربین های انتهایی مشکلات کمتری دارد.
ممکن است معاینه کننده با یک ضایع مخاطی بزرگ یا فلج چین های صوتی مواجه شود.گاهی ممکن است برخی یافته های خفیف و جزیی در حنجره کمتر واضح باشند.وجود ترشحات مخاطی سقت و غلیظ باید مورد توجه قرار گیرد و با لوبایکاسیون آبکی که معمولا وجود دارد وارجحیت دارد مقایسه شود شواهدی از تورم چین های صوتی افاسمان بطنی و اریتم تورم یا بافت گرانولار در خلف گلوت مطرح کننده ریفلاکس خارج مری است.مناطقی از آدم چین های صوتی به ویژه در یک سوم میانی چین ممکن است در خوانندگان حرفه ای که از دیس فونی خفیف شکایت دارندوجود داشته باشد.شواهدی از هیپرفانکشن باید مد نظر قرار گیرد.این می تواند در خفیف ترین شکل خود به صورت عریض شدن خلف گلوت تظاهر کند. هیپرفانکشن شدید تر می تواند به صورت بسته شدن چین های صوتی کاذب (پلیکاونتریکولاریس )و انقباض قدام تاخلف سوپراگلوت تظاهر کند.در صورت وجود این موارد پارزی چین های صوتی باید مورد توجه قرارگیرد.درصورتی که علت دیس فونی با معاینه مشخص نشود باید خواننده به وسیله یک آموزگار مورد ارزیابی قرارگیرد.پاسچر خواننده و حالت کلی وی باید مورد توجه قرارگیرد.منظور از حالت خواننده یک وضعیت کاملا قائم است به گونه ای که پاها به اندازه عرض شانه از هم باز شوند و وزن مختصری روبه جلو بر روی balls of the feetقرار گیرد.عمدتااز خوانندگانی که تجاری کار می کنند خواسته می شود هنگام آواز خواندن با ابزارها بازی کنند.در این مثال بیمار باید در شرایطی که یک وسیله را به دست گرفته است مشاهده شود.زمانی که بیمار در حال آواز خواندن است باید تانسیون در صورت شان ه یا گردن وی اگر وجود دارد مورد توجه قرارمیگیرد آیا خواننده ازعضلات شکمش به طرز مناسبی استفاده میکندتابتواند از صدای آوازش حمایت کندیاتنها بااستفاده ازقفسه سینه و شانه هایش نفس بکشد؟ وجود یا فقدان ارزیابی لارنژیال با افزایش pitchباید ثابت شود.این دریک خواننده تربیت شده به روش کلاسیک به عنوان یک تکنیک ضعیف در نظر گرفته می شود و می تواند به خستگی صوتی ایجاد شده به وسیله تانسیون بیش از حد عضلانی منجر شود.با این حال درخوانندگی تجاری بالا بردن حنجره اغلب به منظور دستیابی به یک صدای مطلوب به کار می رود وحذف بالابردن سبب ایجاد یک کیفیت صدای نامشخص می شود.
