بهترین کلینیک توان بخشی در کرج:اختلال تیک
سندرم توره به عنوان شدیدترین فرم اختلال تیک در نظر گرفته می شود که ووکالیزاسیون های غیرارادی شاه علامت بیماری هستند. سایر ویژگی ها عبارتند از شروع در دوران کودکی یا بزرگسالی، تیک های متعدد در چند ناحیه از بدن ، واریاسیون های در شدت علایم در طول هفته ها و ماه ها، قابل مهار بودن، و استمرار بیش از یک سال. رفتار وسواسی- جبری شایع است. ووکالیزاسیون ها می تواند با تلفظ کلمات یا ادای نادرست صداها همراه باشد. اغلب بیماران در شروع علایم به منظور ارزیابی تیک های حنجره به اتولارنگولوژیست مراجعه می کنند. تیک های حنجره به صورت سرفه های نابه جا، پارس کردن، صاف کردن حلق، hooting و خرخرکردن جلوه می کنند. ممکن است صدا خشن باشد؛ به دلیل پیامدهای استفاده ناصحیح مزمن از صدا و تغییرات پولیپوئید مخاط صوتی. تیک های زبانی به صورت هیس و تیک های بینی به صورت بالاکشیدن بینی یا خرناس خود را نشان می دهند. به نظرمی رسد فنوتیازین ها(مانند هالوپریدول) بیشترین میزان بهبودی را در پی دارد. با این حال دیس کینزی تاخیری و دیس تونی تاخیری، اختلالات حرکتی به شدت ناتوان کننده، ممکن است به عنوان آثار ثانوی تجویز فنوتیازین اتفاق بیافتند؛ بنابراین باید این درمان را برای موارد مقاوم کنار گذاشت. کلونیدین که یک آگونیست رسپتورهای a2 آدرنرژیک است و کلونازپام که یک بنزودیازپین است در درمان بسیاری از موارد مؤثر واقع شده اند. Brin و همکارانش در بیماران انتخاب شده خود از تزریق موضعی توکسین بوتولینیوم استفاده کردند تا تیک های سریع فاسیال و تیک های دیس تونیک را درمان کنند و در نهایت با بهبودی چشمگیر علایم مواجه شدند. این شکل درمان می تواند در مبتلایان به تیک های شدید و پایدار که یک گروه از عضلات را در بر می گیرد مناسب باشد. Blitzer و Brin از توکسین بوتولینیوم برای کنترل صداهای بلند پارس کردن در یک بیمار مقاوم به درمان استفاده کردند.
